Rouw zonder einde?
Bij trauma en verlies wordt vaak gesproken over afsluiting. Het suggereert dat rouw een eindpunt heeft, dat het klaar kan zijn. Als je iets hebt ‘losgelaten’ en ‘afgesloten’ kun je verder met je leven. De pijn is voorbij en je hebt geen behoefte meer aan steun.
In de praktijk is dat zelden zo, schrijft Natalie Sauer om het artikel There’s not always ‘closure’ in the never-ending story of grief. Je bent iets of iemand verloren en het verdriet blijft altijd onderdeel van je leven. In elke nieuwe fase ziet rouw er anders uit: het sluimert zachtjes op de achtergrond of komt weer even pijnlijk naar boven.
In zijn Four Tasks of Grieving-theorie noemt rouwtherapeut William Worden vier taken die je hebt tijdens je rouwproces: het accepteren van je verlies bijvoorbeeld, en je pijn en verdriet een plek geven. Elke nieuwe stap kan afsluiting inhouden. Het is alleen geen volledige afsluiting, maar het begin van een nieuwe fase, met alle gevoelens en steunbehoeftes die daarbij horen.