Communiceren met een overleden dierbare
Uit angst om voor gek versleten te worden, vertellen weinig nabestaanden dat ze hun overleden dierbare nog zien of horen. Toch is het een vrij gangbaar fenomeen. Zo’n dertig tot zestig procent van de mensen die een partner verloren, heeft die ervaring.
Achterblijvers die praten met hun overleden partner, hebben ook het gevoel dat er naar hen geluisterd wordt. Deze groep lukt het beter om met hun verlies om te gaan dan degenen die niet met hun overleden partner praten.
Ongeveer twee derde van de weduwen en weduwnaars vinden de waarnemingen prettig en ondersteunend. De hallucinaties geven hen spirituele en emotionele kracht en troost, verminderen het gevoel van eenzaamheid en werken bemoedigend bij het uitvoeren van moeilijke taken.
In een enkel geval kunnen waarnemingen van een overledene problematisch zijn. Je kunt bijvoorbeeld overstuur raken als je je na afloop realiseert dat de overledene niet is teruggekeerd. Het kan ook traumatiserend zijn als de overledene je negatief bejegent.
Wetenschappers vermoeden dat waarnemingen van overledenen starten bij het creëren van een voorspelling van wat je verwacht aan te treffen. Deze voorspelling wordt aangepast aan de hand van feedback uit de echte wereld. Als iemand een constante factor was in je leven, dan is je brein zo gewend daar een voorspelling van te maken, dat het dat blijft doen.